Dag 79. Dat was diep.
Door: Esmee
Blijf op de hoogte en volg Esmee
24 November 2015 | Bonaire, Sint-Eustatius
De ochtend zon scheen al aardig toen we allemaal naar het kantoor gingen. Ik ging vandaag met Matt en Mickey duiken om een lijn schoon te maken en om er 1 vervangen. Maar moest ik Nadio helpen om de boot van brandstof te voorzien. Nadat was gedaan reden we terug om de rest op te pikken. Hop de boot op en daar de duikstek genaamd Drop off. Hier gingen we schrobben en schobben tot we bij het einde waren, op 24 meter diep. Matt en ik hadden beide een speer mee en gingen voor Lionfish. Toen ik op mijn computer keek zag ik de dieptemeter steeds dieper en dieper gaan tot de 30.2 meter. Matt had 2 Lionfish kunnen vangen en ik geen maar zag we een haai, ook zag ik dat ik nog maar 1 minuut bodem tijd had voor dat ik in deco zou komen. Gelukkig waren dichtij de lijn en ik gebaarde dat ik naar boven moet, Mickey had het begrepen maar Matt zwom verder. Wij keken elkaar aan alsof we wilde zeggen: hey wat gaat hij nou doen. Toen zagen we dat tijdens het stijgen hij ook om hoog kwam al zwemmend naar de lijn. Ps hoe hoger ik kwam (meer naar de oppervlakte) hoe meer bodem tijd ik kreeg. Duikers Logic. Terug op de boot heb ik heerlijk even kunnen zonnen, we moesten toch wachten voor we weer mochten duiken. Na een uurtje of zo wisselde we onze flessen en vaarde Nadio naar de plek waar de boei hoorde te zijn. Een voor een gingen we het water in en zonken we af naar 16 meter diep. Na wat team effort kreeg Matt de schroef los van het oude touw en kon de nieuwen er aan gezet worden. Het deel wat nog over was had ik in mijn hand en Matt gebaarde dat ik deze kon loslaten. Er zit nog een extra boeitje aan om het touw niet over de grond te laten zwiepen dus deze trok hem omhoog. We pakken onze speren die we even hadden neergelegd en gingen weer opzoek. Matt had een hele dikke aan zijn speer en ik had er ook een...... Gemist. De vis verdween zowel achter als onder een stuk rif en ik kon er niet meer bij, jammer. Helaas hadden we geen emmer bij ons dus moest Matt de vis aan zijn speer houden. Vond hij niet erg want hij was er mee aan het spelen. Omdat, er een nieuwe kleine boei aan het touw zat en deze nog niet opgeblazen is als je hem meeneemt onder water, had Matt een compressor mondstuk aan zijn lucht voorzienig van zijn Trimvest. Hij besloot hier mee tijden het zwemmen de Lionfish op te blazen als een ballonnetje. Ik en Mickey keken toe hoe dat compleet faalde. We moesten dan ook toen we terug waren op de boot erg lachen. Terug op kantoor was het ontleden en opruimen. Voor dat ik weg ging heb ik de turtle bag voor vanmiddag even schoon gemaakt en opnieuw ingericht. Toen ik naar boven wilde lopen via het steile weggetje wat we elke dag doen, zag ik een graafmachientje aan het werk. De man in het machientje gebaarde eerst nee, maar toen ik mijn armen liet zakken zei hij kom maar. Je moet dan wel via het pad wat ik heb gegraven lopen, want aan de zijkant is het te gevaarlijk. Oké zei ik en de andere man hielp mij het gat in. Ik voelde me net een soldaat uit de WOII die door loopgraven heen moest lopen. Boven aan besloot ik dat niet meer te doen en hobbelde naar huis. Thuis lekker even geluncht en uitgerust voordat ik weer weg moest. Kelly wilde weer mee voor een nest op te graven, we zijn toen wel om gelopen toen we naar het kantoor gingen. Snel mijn duikspullen binnen gehangen en toen wachten op Jessica om naar het strand te gaan. Op het strand liepen we eerst naar Turtle beach en daarna weer helemaal terug voor het nest. Dit nest was van Augustus en was niet uitgekomen. Ik en Kelly haalde meer dan 90 on uitgekomen eitjes uit het nest. Jammer, heel jammer maar acht dat is de natuur. Jessica en ik gingen toen kijken wat de status was van het ei en begonnen met open maken terwijl Kelly schreef. Nog een paar eitje te gaan en ik maakte er een open..... SPATS! Al het struif over me heen! Niet in mijn gezicht gelukkig, maar wel over mijn top en broek en benen. Jessica en Kelly moesten hard lachen en Jess zei: jij gaat straks achterin zitten hahaha. Getsie dat was echt vies. Jessica heeft ons dan ook thuis afgezet toen we klaar waren en ik ben letterlijk met kleren en al onder de douche gesprongen. Ik was weer helemaal op gefrist en ging samen met Kelly, de rest was er nog niet, boodschappen doen voor vanavond. Ik ging champignonroom pasta maken. Terug van boodschappen doen waren we nog steeds maar met zijn tweeën dus hebben we gezellig samen een verhaaltje geschreven. Ik hoorde toen de rest binnen komen en ben begonnen met koken. Na dat ook Kali terug was van de gym was ook het eten klaar en iedereen heeft heerlijk gegeten. Daarna zijn we de film gaan kijken die we gisteren zouden kijken, maar iedereen was toch te moe. Morgen weer duiken in de ochtend en de middag Junior Rangers! Tot dan!
-
25 November 2015 - 04:19
Elma:
Getsie. Een bedorven ei. En ik hoop dat de lionfish van Matt aan zijn speer al dood was anders is het wel een beetje wreed om m op te blazen.
En 30 mtr is een record zeg. Wordt t dan niet donker en kouder?
Hier alles okay. -
25 November 2015 - 06:33
Marja:
Hoi hoi dat was echt een diepe duik... en de druk ja dat is een raar ding... hoe dieper hoe meer en hoe ondieper hoe minder toch.. dan zet de lucht in je fles weer uit en dan heb je meer...raar staaltje natuurkunde...inmiddels moet je hier ook met een snorkel naar je werk... het blijft maar gieten...groeten vanuit het natte kikkerlandje xxx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
